 |
| www.flickr.com/photos/oberazzi |
Rozpoznawanie niewerbalnych
symptomów kłamstwa często jest traktowane jako sztuka magiczna. „Zajmujesz się
wykrywaniem kłamstwa? Mam trójkę rodzeństwa. Czy to prawda?” Pojęcia kontekstu,
normalizacji, prawdopodobieństwo nie brzmią zbyt dobrze gdy opowiadasz komuś o
tej dziedzinie wiedzy. Dzięki serialom, kiepskim blogom i książkom nastawionym
przede wszystkim na zysk, a nie rzetelne informowanie, funkcjonuje publicznie
mnóstwo mitów i (nomen omen) kłamstw, związanych z detekcją niewerbalnych symptomów oszustwa.
Dziś postaram się uporządkować podstawowe pojęcia i zarysować rodzaj wstępu,
elementarnej wiedzy którą musi posiadać osoba zajmująca się rozpoznawaniem
kłamstwa.
"Analiza komunikacji niewerbalnej jest łatwa i
intuicyjna"
Podświadomie– owszem. W końcu
reagujemy na czyjeś zachowanie niewerbalne instynktownie i naturalnie. To
swoisty skrót – nie musimy korzystać z analitycznego wysiłku naszego mózgu,
wszystko przebiega bez udziału umysłu, natłoku myśli i sprzecznych konkluzji. Jednak
świadoma analiza, wyciąganie wniosków i aplikowanie ich w czasie rzeczywistym
zmusza nas do przebycia dłuższej drogi. Detekcja
komunikacji niewerbalnej to działanie wyjątkowo złożone i wymagające treningu.
Praktycznie w tym samym czasie należy rejestrować ruchy stóp, dłoni, postawę
ciała, natężenie, wysokość, brzmienie głosu, ekspresje mimiczne etc. Dodatkowo najlepiej
skorelować sygnały niewerbalne z mową – wówczas można osiągnąć najlepsze
informacje. Zatem pierwszym problemem, z którym będziemy się borykać to nadmiar
informacji. Jak sobie z nim poradzić? O tym już wkrótce.
